Hoe zou het zijn als…

Hoe zou het zijn als er geen mobiele telefoons of computers waren, maar je wel moet dealen met een chronische ziekte? Was het leven dan anders geweest? Was het makkelijker geweest, of misschien toch moeilijker? Deze vraag heb ik mezelf voorgelegd en als ik hier heel eerlijk op antwoord, kan ik zeggen dat het zeker heel anders zou zijn geweest. Dit bedoel ik niet negatief en ook niet positief, het was gewoon anders…

De ontwikkeling van de nieuwste technische snufjes brengt veel veranderingen met zich mee. Zo ben je tegenwoordig altijd bereikbaar, ben je actief op (soms meerdere) social media kanalen en doen wij online vriendschappen op. Dit laatste is vooral een pluspunt als je een chronische ziekte hebt. Zelf heb ik helaas ervaren hoe het is om langere tijd thuis te zitten en vrijwel niks te kunnen. Dan zit je thuis met een lichaam dat niet meewerkt en een geest die juist heel graag van alles wil ondernemen. Helaas gaan die twee niet altijd samen en zo moet je toch een middenweg zien te vinden.

In mijn tienertijd was het niet vanzelfsprekend dat je een mobiele telefoon had en een eigen computer of laptop. Mijn eerste telefoon kocht ik zelf, voor tachtig euro bij de Kruidvat. Hier kon je enkel mee bellen en SMS-en, wat je overigens nog niet dagelijks deed op die leeftijd. Wederom had ik nog nooit over het woord ‘social media’ gehoord. Het enige waar wij ons mee bezig hielden op de computer was MSN en Hyves!

Binnen een aantal jaren is het woord social media iets wat bij iedereen in het dagelijks leven terugkomt. Even je Facebook checken, een fotootje uploaden op Instagram en ook je Linkedin bijwerken voor toekomstige werkgevers. Waar de mobiele telefoon twintig jaar geleden nog niet voor iedereen te betalen was, lopen kinderen vandaag de dag met ze rond. Zij weten zelfs beter met een smartphone om te gaan dan hun eigen ouders!

Maar wat als je chronisch ziek bent en er geen social media zou zijn? Zou je je dan eenzaam voelen? Hoe zouden je dagen eruit zien als je alleen maar kunt liggen op bed en enige inspanning al teveel is?

In mijn slechtste periode had ik contact met mijn vriendinnen via Whatsapp, terwijl ik ondertussen serie na serie keek op Netflix. Tevens sloot ik me aan bij Facebookgroepen voor mensen met IBD en andere chronische ziekten. Hierdoor leerde ik lotgenoten kennen, waar ik veel dingen mee kon delen. Mooie vriendschappen hebben zich online ontwikkeld en nog steeds heb ik dagelijks contact met deze mensen! Iets waar ik ontzettend blij mee ben en wat voor mij ontzettend waardevol is!

Maar juist daarom vind ik het ook erg belangrijk om erbij na te denken hoe het was geweest als ik geen smartphone had gehad en als er geen social media, Netflix en Videoland was geweest. Was ik dan eenzamer geweest? Over deze vraag heb ik een tijdje nagedacht. Ik ben namelijk ervan overtuigd dat het heel erg anders was geweest. Het onderhouden van sociale contacten wordt een stuk lastiger. Even een update sturen hoe het in het ziekenhuis is gegaan zou er niet in hebben gezeten. Daardoor zou mijn sociale kring een stuk kleiner zijn geweest en moet je ook voornamelijk steunen op de liefde en kracht die je van je familie en vrienden krijgt. Op dit moment kan ik het mij ook niet meer voorstellen bijna hoe het zou zijn om geen gebruik meer te kunnen maken van Netflix en Videoland. Op een slechte dag, waarbij ik enkel op de bank of bed kan liggen, maak ik volop gebruik van deze twee kanalen. Het is een prettige daginvulling en hierdoor kun je even alles om je heen vergeten. Twintig jaar geleden had ik hiermee niet mijn dag kunnen vullen en had ik voor een andere invulling moeten kiezen. Ik denk dat ik zelf veel was gaan lezen, maar ook op creatief vlak had ik me veel meer kunnen ontwikkelen.

Hoe zou het voor jou zijn als je in een andere tijd had geleefd zonder social media, smartphone, computers of Netflix?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Volg ons op Instagram!

Instagram has returned invalid data.